WACHTENDONK

Wachtendonk is een plaatsje dat aan de uiterwaarden van de riviertjes de Niers en de Nette gelegen is. We bezochten het vanuit onze woonplaats Roermond op een ietwat druilerige zaterdagmiddag. We vonden het een verrassend interessant stadje, echt de moeite waard om voor een dagdeel te bezoeken.

GESCHIEDENIS

Voor het eerst wordt het vermeld in de elfde eeuw vanwege een waterburcht die daar lag. Het kreeg in veertiende eeuw stadsrechten. De Burg ligt aan de zuidrand van het ooit versterkte stadje. In de loop der tijd behoorde het nu eens tot het Hertogdom Gulik, dan weer tot het Hertogdom Kleve.


Een van de fraaie restaurantjes	Haus Püllen, oudste woning van WAachtendonk

We komen er vanuit het westen binnen. Aan het grondplan is nog steeds te zien dat jet ooit een versterkte vesting moet zijn geweest. De meeste huizen (tweederde ervan is vóór 1850 gebouwd) zijn opgeknapt en verder goed onderhouden. Ze stammen voornamelijk uit de achttiende en negentiende eeuw, met enkele uitzonderingen, zoals het statige Haus Püllen (nu VVV - kantoor) uit 1634 dat als een van de weinige patriciërshuizen de grote stadsbrand van 1708 min of meer onbeschadigd overleefde. Ook het raadhuis viel aan de vlammen ten offer. In 1712 werd er een nieuw gebouwd, dat staat er nog steeds.

In het noordwesten van de stad ligt de parochiekerk Sint Michael (1382, veertiende eeuw). De toren telt vier etages en staat aan de westkant van de hallenkerk met drie schepen. Ernaast bevindt zich een imposant vrouwenklooster met geel gesausde buitenmuren (1430. In dit klooster Tal Josaphat is tijdens ons bezoek op een zaterdagmiddag net een vrouwenkoor aan het oefenen, wat sfeerbevorderend werkt natuurlijk. Het klooster doet tegenwoordig dienst als Bürgerhaus.

We wandelen door de Altstadt naar de Pulverturm, een voormalige gevangenis / graanschuur, een relict dat ook niet afgebrand is vlakbij de ruïnes van het kasteel. Er is nu een restaurant in gevestigd. De toren werd in de Renaissancestijl in de zeventiende eeuw opgetrokken op de fundamenten van een oude stadspoort, resp, -toren. De Burgruïne stamt uit de 12e eeuw en is tegenwoordig een geliefde bestemming en regelmatig het decor voor diverse uitvoeringen

We drinken koffie in een gemoedelijke lunchroom in een landelijke, Engelse stijl, gerund door een statige dame. Men serveert er naast koffie en gebak ook scones. In dit stadje zijn genoeg cafés en restaurants te vinden, een blijk dat het toeristisch aan belang het winnen is. We vinden het echt de moeite waard om er een paar uurtjes te vertoeven.