|
|
BRÜGGEN
|
 |
 |
Het centrum van het stadje wordt gevormd door het kasteel dat door een slotgracht wordt omringd. Daar omheen liggen tal van cafés en goede restaurants. Het hele gebied wordt, naast bos en hei, gekenmerkt door de vele venen en plassen. De baksteenindustrie was hier ooit een belangrijk middel van bestaan. In de buurt liggen ook nog veel zand- en kiezelgroeves.
 |
|
Kiesgrube Elmpter Wald |
Clim aan de Borner See |
Een rondgang te maken door het historische gedeelte van het oude Brüggen, zonder de karakteristieke achtergrond van zijn geschiedenis zou het huidige Brüggen niet denkbaar zijn. Het middelpunt is de van de 13de eeuw daterende burcht Brüggen. Verdere getuigen van de voormalige bouwkunst zijn de St. Nikolauskerk en het tegenwoordig als raadhuis fungerende Kreuzherrenklooster.
Bij het begin van de sanering in 1970 werd de in zijn grondtekening behouden gebleven middeleeuwse bebouwde kom van Brüggen zichtbaar gemaakt en overeenkomstig gereconstrueerd. Waardevolle monumentbouwwerken bleven hierbij gehandhaafd. Daarom is de geschiedkunde in Brüggen nog overal duidelijk aanwezig.
Overtuigt U zichzelf, in hoeverre de gemeente Brüggen de samenvoeging tussen de traditie en het heden gelukt is.
Op 24-12-1289 werd de burcht samen met de molen voor het eerst per oorkonde genoemd. Rond 1350 volgde dan de uitbreiding van de burcht tot een vesting met vier torens.
Wilhelm von Wied verkocht in 1494 de burcht met land aan hertog Wilhelm von Jülich und Berg. De burcht bleef gedurende 3 eeuwen bijna ononderbroken in het bezit van het geslacht von Jülich en vormde als landburcht tot 1794 een grensvesting en het noordelijk steunpunt van het hertogdom Jülich. De Franse regering verkocht in 1801 de burcht aan de laatste beheerder. De gemeente Brüggen pachtte de burcht met het land in 1974 voor 40 jaar van het echtpaar 8troetges. In 1979 werd hier een jacht- en natuurkundemuseum ingericht.
 |
 |
De burcht in Brüggen |
Ander kasteel in de buurt |
Eveneens in 1479 schonk graaf Vinzenz von Moers und Saarwerden de kruis broeders een kloosterkerk, die in 1756, na een brand (1751), weer kon worden opgebouwd. Deze kerk is een tonachtige baksteenzaal met aan de noord- en zuidzijde 6 ramen met rondbogen, waarop motieven van heiligen te zien zijn. In 1967 volgde zowel de westelijke uitbreiding van de kerk als ook de aanbouw van een nieuwe koorruimte, waarbij de voormalige kapittelzaal van het klooster er als zijschip werd bijgetrokken. De inrichting van de kerk werd vervaardigd in een werkplaats in Erkelenz en dateert van de tijd rond 1756. Het barokke hoogaltaar van donker hout is in zijn oorsprong behouden gebleven. Het pronkstuk van de kerk is het door Joh. Heinrich Titz gebouwde orgel en is afkomstig uit het jaar 1741.
Graaf Vinzenz von Moers und Saarwerden stichtte in 1479 dit klooster der kruisbroeders, wat later het kruisherenklooster werd, dat door deze orde tot het jaar 1802 werd beheerd. Het klooster, de bibliotheek en de kerk echter brandden op 26 april 1751 evenals 33 huizen in de bebouwde kom van Brüggen - tot op de grondvesten af. In 1756 werd het klooster weer opgericht. In dit bouwwerk werd vanaf 1840 de eerste mechanische zijdeweverij van het vasteland ingericht. Later kreeg het huis de functie van weeshuis, school, postkantoor en pastorie. Thans is het gemeentebestuur hier gevestigd.
Boven de voormalige 8chwalmpoort (één van de twee uitvalspoorten van de vesting Brüggen) bevond zich de kleine woning van de rentmeester. Op 29 mei 1580 beschikte de hertog von Jülich, dat er voor de rentmeester nog een klein kamertje in de kelder naast de poort moest worden ingericht. Dit had tot gevolg, dat de wacht, iedere keer als ze de verdedigingsmuur moest bezetten, hun weg door het kamertje van de penningmeester moest nemen. Zodoende is het niet verwonderlijk, dat reeds na 10 jaar het gebouw wederom werd uitgebreid. De huidige aanblik van het gebouw is te danken aan de hofbouwmeester Klees, die in 1770 het gebouw ombouwde. In de sluitstenen van de natuurstenen omranding aan de hoofdingangen vindt U de initialen van de landsheer hertog Carl Theodor von Jülich. In 1960 werd in de voormalige Schwalmpoort een café-restaurant ingericht. De toegang tot de stad is daarbij behouden gebleven.
De watermolen van Brüggen werd voor het eerst in 1289 schriftelijk vermeld toen Walram von Kessel de burcht en de molen overdroeg aan hertog Johann III von Brabant. Alle boeren van de parochie Born en Brüggen waren door de zogenaamde maaldwang verplicht, hun koren in Brüggen te laten malen. Hierdoor werden de hertog aanzienlijke inkomsten gegarandeerd. In 1801 werd de molen door de laatste beheerder Joh. Ludwig Dortans gekocht. In 1975 volgde de ombouw van de molen tot een café-restaurant, waar het mechanisme van de molen thans nog te bezichtigen is.
 |
 |
|
|
Op 1 oktober 1890 kon het station van Brüggen na een bouwtijd van 18 maanden in gebruik worden genomen. Het diende er in hoofdzaak toe, personen en goederen van de in opkomst zijnde baksteenindustrie te vervoeren. In 1966 volgde de stopzetting van het personenvervoer. Tot 1975 werd het goederentransport nog voortgezet. In 1981 begon men met de verbouwing van het oude station tot een hotel, de "Klimp".
In 1890 opende Franz Mesterom het café-restaurant Mesterom, gelegen in de buurt van het voormalige station. Vanaf 1954 tot 1977 was in dit huis gedeeltelijk ook de Genossenschaftsbank gevestigd. Het kleine café-restaurant wordt reeds door de vierde generatie gedreven.
De Birxhof werd voor het eerst in 1663 per oorkonde genoemd en is het oudste hofgebouw in de bebouwde kom van Brüggen. Het gaat hierbij om een drievleugelvormig gebouw van twee verdiepingen met een schuurgedeelte. Tegenwoordig herbergt het gerenoveerde gebouw een restaurant.
Vanaf de 16de eeuw deed dit gebouw dienst als Latijnse school, die tot 1751 bestond. Het jaar 1752 werd door een verbouwing waarschijnlijk geheel in beslag genomen. Het tweedelige huis met twee verdiepingen behoorde tot de eerste door de Franse regering benoemde burgemeester van de gemeente Brüggen, Johann Josef Dortans. Hij was de jongste zoon van de laatste beheerder. In de 20ste eeuw werden veranderingen aan het huis aangebracht.
 |
 |
Jachtmuseum in de Burcht |
Wandelbruggetje in het parklandschap |
 |
 |
Venekotersee |
Wacholderheide |
Enkele kilometers van Brüggen en Elmpt vandaan, vlakbij Wegberg ligt het kasteel van Tüschenbroich aan een grote vijver. De moeite waard om in de zomermaanden voor een uurtje te bezoeken.
In de 11e en 12e eeuw ontstonden er rond de bovenloop van de Swalm mottes die het gebied moesten beschermen. Dit gebied dat behoorde tot het Stift van Aken, die het van keizer Otto de Grote cadeau hadden gekregen. Zo ging dat in die tijd. Tüschenbroich is hier een voorbeeld van. Toen de motte aan de vijver te bekrompen werd gevonden, bouwde men rond 1500 aan de andere kant een laatgotische waterburcht, waarvan tegenwoordig nog maar de helft over is. In de achttiende eeuw werd er een vierkante toren aan toegevoegd. Bij het slot hoort ook een watermolen (oliemolen) in vakwerkstijl die nog steeds te bewonderen is. Je kunt er nu bric à brac en antieke voorwerpen kopen. De dame die de zaak bestierd lijkt zelf van antiek te zijn.
In de omgeving (beschermd natuurgebied overigens) liggen nog meer visvijvers; je kunt er ook verse vis zoals forel kopen. Aan de grootste vijver bevindt zich een goed restaurant met een groot terras, annex Biergarten. Achter het gebouw is weer een andere watermolen (deze is voor graan). Spelevaren is eveneens mogelijk. Tenslotte kun je er in een historische tiendschuur kunstexposities en andere manifestaties bewonderen. Een stukje zuidelijker ontspringt de Swalm in een moerasachtig gebied. Ook de Ulrichskapelle ligt nabij.
 |
 |
Niederkrüchten (Nederlands Nederkruchten, vroeger ook Cruchten) is een gemeente in de Kreis Viersen in Noord-Rijnland-Westfalen.
Wie
van Niederkrüchten spreekt, denkt meestal ook direct aan de „Elmpter
Schwalmbruch“. Dit waardevolle natuurgebied, met een oppervlakte van 55 ha., is
met name bekend door de „Wacholderheide“, een bijzonder en eenmalig
heidelandschap. Vanaf de uitzichttoren is een onvergetelijke blik over deze
fascinerende natuur mogelijk.
In het gebied langs de Nederlandse grens zijn nog meer mooie natuurbeschermingsgebieden, zoals „Boschbeektal“ en „Lüsekamp“. Tussen Brüggen en Niederkrüchten stroomt over een lengte van 2 kilometer, de „Dilborner Benden“. Met enige moeite werd dit gekanaliseerd zijriviertje van de Schwalm, weer bijna geheel in haar natuurlijke stroombed verlegd.
In deze omgeving wordt veel gewandeld en gefietst. Over uitgestrekte wandel- en fietspaden, van meer dan 100 km., kunnen mooie tochten door de natuur worden gemaakt. Voor watersportliefhebbers zijn de Hariksee en de Vennekotensee interressant. Tevens zijn er in de omgeving goede restaurants, hotels en campings. Andere sport- en recreatiemogelijkheden zijn te vinden in zwembaden (zowel buiten als binnen), maneges, tennisbanen en diverse sportclubs.
In het dorpje Elmpt staan diverse historische gebouwen,
ieder met een eigen geschiedenis. Een belangrijk monument is “Haus Elmpt”, een
herenhuis uit de 15e eeuw. Het huis, met een toren in barokstijl uit 1750,
herinnert met name aan de heren van Elmpt.
Andere monumenten hebben meestal een kerkelijke geschiedenis. Bijvoorbeeld de
“Elmpter Kapelle” uit 1734, in Overhetveld, de voormalige huiskapel van slot
Dilborn met een altaar uit de 16e eeuw, met indrukwekkend houtsnijwerk uit
Vlaanderen. Andere voorbeelden van historische herinneringen zijn de Brempter
Kapelle St. Georg (ca. 1500) met een houten kruisbeeld uit de 11e eeuw, de
laatgotische hallenkerk St. Bartholomäus in Niederkrüchten uit de 15e eeuw met
een inrichting van Vlaamse Barok, de parochiekerk St. Martin in Oberkrüchten uit
de 16e eeuw en de toren van de parochiekerk St. Laurentius in Elmpt uit de 13e
eeuw.
Een leuk idee voor een gezellige maaltijd in de omgeving is
een bezoek aan één van de oude watermolens die zijn ingericht als restaurants.
- Het dal der molens -
Er
zijn veel mogelijkheden om gemeente Schwalmtal te ontdekken. Bijvoorbeeld met de
fiets door het dal langs de talrijke molens en langs de rivier de Schwalm. Er
zijn verschillende fietsroutes te volgen zoals de grote Molenroute,
interregionale fietsroutes zoals de “2 LR”, de “Nieder-Rheinroute” en de
EUROGA-Route”. “Verkehrsverein Kreis Viersen” heeft daarbij leuke tips voor
onderweg. Met de motorboot “Patschel 11” vaart u op de Hariksee langs het
kasteeltje “Inselschlösschen” en langs de “Mülrather Mühle”. Verder is het een
mooi meer om te roeien, te surfen en te vissen. Langs de oevers zijn een camping
en een minigolfbaan aangelegd. Momenteel worden er vakantiehuisjes gebouwd en
zullen in het gebied rond de Hariksee meer voorzieningen voor toeristen
bijkomen.
Een wandeltocht door de straatjes van het stadje Alt Waldniels, de oorsprong van de “Linneweäver”, is ook erg leuk. Op de marktplaats voor de “Schwalmtaldom”, de parochiekerk St. Michael uit de 19e eeuw, staat een beeld van een linnenweefster dat herrinnert aan de plaatselijke geschiedenis. Een ontdekkingstocht door de omgeving is ook zeker de moeite waard, want er zijn nog meer dan 130 historische en monumentale gebouwen te vinden.
Bezienswaardigheden zijn met name: de “Mühlenturm” in Amern (18e eeuw), het
natuurmonument “Kastanienallee Waldniel”, het “Waldhufendorf” Lüttelforst, de
evangelische parochiekerk in Waldniel en het kinder- en jeugddorp “Bethanien”
met “Haus Clee”.
De gemeente Schwalmtal ligt in het natuurpark Schwalm-Nette en heeft veel
bosgebieden zoals de “Schomm” en de “Happelter Heide”. Er is ook veel cultuur te
beleven in de gemeente Schwalmtal: bijvoorbeeld het grootste gitarenorkest van
Europa. Het St.-Wolfhelm-Gymnasium heeft een Theater-AG opgericht die in 1989 in
Xanten de eerste prijs kreeg voor amateurtoneel met het theaterstuk “Der Mann
aus La Mancha”. In de aula van het gymnasium zijn een groot podium en meer dan
600 zitplaatsen voor toeschouwers ingericht. Tot het culturele aanbod in de
gemeente behoren ook regelmatige musicals en cabarets van prominente artiesten
uit de wijde omtrek.
Tenslotte is de Mühlenturm in Amern bekend om zijn tentoonstellingen met meermaals wisselende projecten van kunstenaars uit de omgeving en van buiten de streekgrenzen. De historische muren van deze toren zorgen voor een bijzondere sfeer bij kleine concerten.
|
