|

Om een uur of drie parkeren we de auto in een parkeergarage aan de rand van het
centrum. We weten niet precies waar dat ligt, daarom vragen we een oude man op
een bankje de weg. Hij kan onze kaart niet lezen, maar toen Clim hem zijn
leesbril leende kwam hij er toch nog uit. We lopen de Altstadt binnen door de
Kräpeliner Tor. Links en rechts worden gebouwen gerestaureerd. Al gauw staan we
op de markt, waaraan de imposante neorenaissancistische universiteit (eind 19de
eeuw) ligt en allerlei moderne beelden bij de "Brunnen der Lebensfreude" staan.
Het is er behoorlijk druk, de terrasjes zijn gevuld. Het standbeeld van de
plaatselijke held veldmaarschalk Blücher (Waterloo!) beheerst het parkje.
Natuurlijk ontbreekt hier ook de McDonalds vestiging niet. De huizenrijen (17de-eeuws) aan beide kanten van het plein zijn netjes gerestaureerd.
Straatmuzikanten doen hun best. Kortom, er is hier toch wel wat leven in de
brouwerij.
 |
 |
We lopen door de grote winkelstraat naar het raadhuisplein. Er
liggen vele vestigingen van Karstadt, het grootwinkelbedrijf / warenhuis dat met
zware economische problemen worstelt, massaontslagen worden gevreesd, de kranten
staan er vol van. Maar eerst bereiken we
via een steegje de grote Marien Kirche. Er wordt een vorm van vrijwillige entree
geheven. Ook hier zijn de restauratiewerkzaamheden in volle gang. Met name een
enorm hoog, smal glas-in-lood raam springt in het oog. De fraai gebeeldhouwde
kansel en de astronomische klok mogen er ook zijn. Opvallend zijn ook de vele
sarcofagen in de kerk.
Het raadhuis is heel andere koek. Hoewel het zeven gotische torentjes heeft,
springt de hele gevel met zijn roze barokachtige uiterlijk uit 1729 uit de toon.
Ach, je moet er van houden. Het is al laat, dus we besluiten nergens naar binnen
te gaan. Een kop Kaffee mit Kuchen gaat er echter wel nog in. We zitten in
Axelgastro, een moderne gelegenheid temidden van jonge taartjesetende vrouwen.
 |
 |
Stadhuis
|
Universiteit
|
Tegen vijf uur zoeken we ons Kaatje weer op en rijden we via Südstadt richting
autobaan. Als we die in de buurt van Lübeck verlaten besluiten via binnenwegen
ons dorp Reinfeld te zoeken. Dat wordt nog een hele tour, want het duurt langer
dan we vermoedden. We hebben slechts een heel algemeen kaartje van de streek.
Het dorpje Rhena met zijn vele vakwerkhuizen kunnen we ons nog net herinneren, toen
was er nog volop daglicht. Na wat omzwervingen over labyrintachtige
binnenweggetjes (in totaal toch niet meer dan 20
km omweg) geraken we in de buurt van Ratzeburg. Daar roken we op een
parkeerplaats een sigaretje, terwijl de duisternis invalt. Over smalle en bijna
onverlichte landweggetjes bereiken we uiteindelijk toch ons doel. Clim is erg
opgelucht, want hij heeft de schurft aan rijden in het donker, ondanks de
staaroperatie die hij pas geleden achter de rug heeft.
Om half acht schuiven we aan bij Daddy's Cool om ons eens te meer te goed te
doen aan de overvloedige en smaakvolle gerechten die hij te bieden heeft. We
zijn er niet de enigen die de capaciteiten van de keukenchef weten te waarderen.



|
ROSTOCK
In 1200, bij het prille begin van Rostock, gingen handelslui naar de
traditie van de Hanzemacht contacten onderhouden met vergelegen
steden als Brugge en Riga. De zeestad kende een perfecte ligging aan
de Warnow. De graanvelden rond de stad leverden scheepsladingen
vracht. Dit zou in de 18e en in de 19e eeuw leiden tot een imposante
vloot. Hamburg en vooral Stettin (Szczecin) knaagden daarna aan de
economische zeemacht. Al eerder was de aantrekkelijke Hanzestad in
1677 het slachtoffer van een immens vuur. Rond 1700 begonnen de
plunderingen van Zweden en Denen. De stad was decennia later nog
belangrijk genoeg voor Napoleon om binnen te marcheren. Al dit
oorlogsgeweld nekte de stad niet, integendeel. Het haventerrein
groeide alleen maar. Hoewel? Hamburg, Bremen, Kiel en Lübeck
decimeerden het belang van de haven. De Britten bombardeerden in WO
II de helft van Rostock tot as. Na de oorlog demonteerden de Russen
het industriële apparaat. Rostock lijkt echter nooit op te geven.
Ook nu is de stad uit het economische dal geklommen en is weer één
van de grootste industriesteden van de deelstaat
Mecklenburg - Vorpommern.
Bezienswaardigheden
Werkelijk unieke dingen bevat Rostock niet. Tussen de historische
gevelpanden van de Markt prijkt nog wel een kerk van betekenis, de
gotische Marienkirche. Binnen valt het barokke orgel (1770) op, het
bronzen doopvont (1290) en de fraaie altaren. De astronomische klok
uit 1472 kan met haar kalender nog tot 2017 vooruit. Schuin
tegenover de Marienkirche is de gele vlek van het Rathaus zichtbaar.
De 13e-eeuwse gotiek is verdrongen door de barokke façade van
architect Zacharias Voigt. Achterin steken nog de zeven gotische
torentjes van het oorspronkelijke raadhuis hun stenen vingers op.
Recht tegenover het raadhuis brengt de Kröpeliner Strasse u langs
verschillende gevels, soms gotisch, soms uit de Renaissance, dan
weer bont met barokke stijlvormen. Zuidelijk van de
voetgangersboulevard heerst de rust van de universiteit
(Neorenaissance), een herinnering aan de in 1419 gestichte
universiteit, de eerste aan de Oostzee. Vlak bij de universiteit
staat het klooster van het heilige kruis dat met zijn daken nu het
Kulturhistorisches Museum (ma. gesloten) overspant. Wie vanaf de
markt de Kröpeliner Strasse verder afloopt, komt terecht bij de
Kröpeliner Tor waar het Stadtgeschichtliche Museum inzichten geeft
in de Noord-Duitse baksteengotiek. Een andere poort, de Steintor,
damt de Steinstrasse af. Zij staat er in renaissancestijl bij. U
kunt nog de drie historische stadswapens van Rostock onderscheiden.
Een idyllische dwaalplek biedt de Botanischer Garten met zo'n 8.000
planten uit de Alpen, de Karpaten en de Kaukasus, uit de Himalaya en
zelfs uit het arctische gebied. Net als in Rotterdam kunt u een
rondvaart maken door de havens. De Weissen Flotte (afvaart
Kabutzenhof) voert u door de havencomplexen. Over scheepvaart kunt u
van alles te weten komen in het Schiffahrtsmuseum in de
August-Bebel-Strasse 1 (ma. gesloten). In de dierentuin (te bereiken
via lijn 11) is de ijsberenfokkerij beroemd. Mooie zeeuitzichten
biedt het Portcenter oftewel het 'Schwimmende Kaufhaus'.
Hanze
Vele steden in Mecklenburg - Vorpommern en Sachsen - Anhalt waren lid
van de Hanze, een economisch verbond van handelssteden. De grootste
concentraties waren te vinden in Duitsland, aan de Oostzeekust en in
de IJsselstreek van de toenmalige Nederlanden. De eerste helft van
de 15e eeuw was de grootste bloeiperiode. Concurrentie van Engelsen
en Hollanders zorgde daarna voor een snel verval. De handel langs de
Ostsee was tot de 12e eeuw in handen van de Friezen en de Zweden van
Gotland. Rond 1150 werd het kustgebied oostelijk van de Elbe
gekoloniseerd, zodat handelsbelangen verschoven. De nieuwe
landsheren stichtten steden die al snel zo veel rechten verwierven
dat ze min of meer zelfstandig konden opereren. Kooplieden kwamen
spoedig af op zo'n gunstig stadsklimaat. Zij richtten hun
economische activiteiten eerst alleen op Gotland, maar sloten zich
al in 1161 aaneen in een Hanzebondgenootschap. De schepen zochten
daarna zelf hun weg naar Rusland. De Russische producten bestonden
voornamelijk uit huiden, was (voor kaarsen) en uit granen (bedoeld
voor zowel bier als brood). In Rusland werd zout en laken
afgeleverd, en soms wijn en ertsen. Hanzepartners in
Mecklenburg - Vorpommern waren onder meer Wismar, Stralsund, Rostock
en Greifswald. Belangrijker centra als Lübeck en Hamburg lagen
westelijker.
Rostock omgeving
Noordelijk van Rostock ligt het vrijetijdsoord Warnemünde. Drie
kilometer zandstrand, een promenade, een binnenbad voor sombere
dagen en een kuurpark zijn alle zichtbaar wanneer u de 37 m hoge
vuurtoren beklimt (uit 1898). In het Warnemündermuseum (Theoner-Körner
Strasse) worden de gebruiken van zee- en visserslieden duidelijk
gemaakt. Westelijk van Rostock bezit Bad Doberan (12.400 inwoners) de
rijzige, gotische Zisterzienser Klosterkirche. Hertog Friedrich
Franz I zag heil in de modderbaden van Doberan. De paardenrenbaan
die deze Mecklenburgse hoogwaardigheidsbekleder liet aanleggen, is
nu een monument. Maar de gotische Domkirche is terecht bekender, het
is één van de mooiste kerken langs de Oostzee. De Noord-Franse
Vlaamse kathedraalgotiek is er vanaf te lezen. Het hoogaltaar stamt
uit 1310. Dit uitmuntende voorbeeld van gotische baksteenbouw
herbergt een bijna 12 m hoog Sakramentshaus, een Marienleuchte en
een kostbaar kruis. Van de voormalige kloostergebouwen is het
beenderenhuis nog intact, net als het huis waar bier werd gebrouwen.
Een nostalgisch treintje (de Molli) vervoert u vanaf Bad Doberan naar
de badplaats Kühlungsborn. Deze voormalige vissersplaats
heeft een strandpromenade van 4 km en een vroeggotische dorpskerk
uit 1300. Op de treinroute van Bad Doberan naar zee komt u voorbij
Heiligendamm, een blinkend wit plaatsje achter een strandvlek, naar
men zegt de oudste Duitse zeebadplaats. Ook in Rerik, westelijk
van Rostock, kunt u iets meer dan pootjebaden vanaf het 4 km lange
strand. Er zijn prehistorische graven en kerkgenieters kunnen zich
een moment verbazen over het rijke interieur van de Pfarrkirche (13e
eeuw). Een landschappelijk uitje vanuit Rostock is de Rostocker
Heide, noordoostelijk van de stad. Badgasten kunnen er terecht in
Graal-Müritz met een 6 km lang zandstrand.
|


|