Dinsdag 12 juli / woensdag 13 juli 2005

EEN DAGJE LANG AUTOBAAN

We vertrekken rond half tien. Bij Elmpt gaan we de grens over. De Rijn passeren we bij Düsseldorf, waarna we onmiddellijk de autobaan naar het noorden kiezen. Bij Oberhausen komen we op de A2 doe ons rechtstreeks naar Lübeck zal leiden, via Dortmund, Bielefeld, Hannover en Hamburg. Daar nemen we de nieuwe autobaan die ons naar Rostock voert. Het via internet gereserveerde Hotel Adler - Krüger vinden we moeiteloos in een satellietstadje ten westen van de stad, midden in een afgelegen industriegebied met vooral grootwinkelbedrijven zoals Hornbach en Aldi. De parkeerplaats voor 'Kunden' is nagenoeg leeg, zijn we zo vroeg of is het hotel soms slecht beklant? Hoe dan ook, we worden er netjes ontvangen en de kamer is in orde: sterker nog, het is een complete suite! We hebben er zelfs twee televisies! Die krijgen we vaker ongevraagd toegewezen als we nadrukkelijk om twee gescheiden bedden vragen.

HOTEL VOOR HANDELSREIZIGERS

Voor we de bagage naar boven brengen nemen we eerst plaats op het terras om van enkele smakelijke Noordduitse biertjes (Jever!) te genieten, dat hebben we wel verdiend. We eten ook op het terras, waarna we een wandeling langs de nabijgelegen winkels maken. Als we terugkeren staat de parkeerplaats helemaal vol auto’s, vooral van vertegenwoordigers / handelsreizigers zo te zien. Om twaalf uur zoeken we al ons bed op: het is een warme, zweterige dag geworden met een temperatuur van tegen de 30 graden. Om de in totaal 680 kilometer te overbruggen hebben we anderhalve tank benzine nodig gehad.

MAATJESHARING BIJ HET ONTBIJT

We staan om acht uur op, dat wil zeggen dat Jos dan gaat douchen en zo. Daarna pas maakt hij Clim wakker die dan aan de beurt is. De hele reis zullen we deze volgorde aanhouden, op een keer na toen Jos zich in Vilnius had verslapen… Het ontbijtbuffet is zoals verwacht zeer compleet, je kunt er zelfs maatjesharing krijgen. Rond de Oostzee (dus daar waar we de komende weken zullen verblijven) is vis bij het ontbijt een doodnormale zaak. Jos als rechtgeaard visliefhebber kan dan ook zijn geluk niet op en tast in de ochtenduren immer gretig toe. Naast maatjes worden er ook zalm, visfilet, mosselen, haring in diverse sausen of met zure room en gerookte makreel in de onze hotels aangeboden. Clim is minder gecharmeerd van al die vis op zijn nuchtere maag. Om tien uur rekent Clim met zijn credit card af en gaan we op weg naar Bad Doberan, een historisch plaatsje een kilometer of twintig verderop.

NAAR BAD DOBERAN Bad Doberan staat bekend om zijn monumenten uit de baksteengotiek, met name het Munster is een schoolvoorbeeld hiervan. We bezoeken de kerk van het voormalige klooster dan ook, vlakbij liggen nog een paar straten met meer wereldse gebouwen in die forse stijl, met name een museum en een postkantoortje. Veel van die architectonisch interessante gebouwen zijn opgeknapt en worden nu als kantoren voor notarissen en advocaten gebruikt. HET MUNSTER VAN DE CISTERCIËNZERS Het Munster ligt in een park met oeroude bomen, eiken en beuken. We bekijken het interieur, dat minder indrukwekkend (maar wel oud) is dan dat van de soortgelijke kerken in andere Hanzesteden zoals Lübeck, Wismar en Rostock. Aardig is wel het complete grafmonument van een zekere Hertog van Mecklenburg, een gevaarte dat beter buiten onder de bomen zou passen. We maken een wandeling door een lindelaan. In het centrum van het stadje drinken we koffie in een paviljoen dat aan het met iepen begroeide plein ligt. Ook een Chinese kiosk ligt midden in dit schaduwrijke pleintje. Om twaalf uur houden we het voor gezien en vertrekken we via een kustweg naar Warnemünde, de eigenlijke haven van Rostock.

STRAND OOSTZEE EN BADPLAATS WARNEMÜNDE

We parkeren er vlak bij het strand naast een als een bunker vormgegeven Jugendheim of jeugdherberg. Het stad ligt aan de monding van het riviertje de Warne, ten westen ervan strekt zich een kilometerslang strand uit. Ten oosten van de monding liggen de havens en industriegebieden van Rostock. We bekijken het strand heel even. Het is warm vandaag en iedereen heeft ook in Duitsland vakantie; het is er dan ook heel druk. We hebben nooit zo veel van die mensenmassa’s gehouden. Het lijkt er eigenlijk op alle andere stranden die we ooit hebben gezien en al gauw besluiten we door te gaan naar het kustplaatsje zelf. Het plaatsje ademt een onmiskenbare sfeer van een badplaats in zomertijd: veel slenterende toeristen, souvenirshops te kust en te keur, tal van overvolle hotels, een ouderwets casino en Kurhaus en natuurlijk nergens een vrije parkeerplaats. We rijden er stapvoets doorheen zonder ook maar een enkele gelegenheid om onze auto te stallen te vinden. Echt bekijken doen we het stadje niet, het is toch allemaal een pot nat, net zoals Scheveningen, Zandvoort en Oostende.